Kako stres utiče na probavu: Povezanost uma i stomaka koju ne smijemo ignorisati
Svako ko je ikada osjetio grč u želucu prije važnog sastanka ili gubitak apetita u trenucima brige, na vlastitoj je koži iskusio koliko su emocije i probavni sistem neraskidivo povezani. Nauka danas probavni trakt često naziva „drugim mozgom“ jer se u zidovima crijeva nalazi gusta mreža od više od stotinu miliona nervnih ćelija.
Mozak i stomak neprekidno komuniciraju dvosmjernim putem, prvenstveno preko velikog nerva vagusa. Kada se nađemo u stresnoj situaciji, tijelo aktivira drevni odbrambeni mehanizam te preusmjerava krvotok i energiju u mišiće i srce, dok se rad probavnog sistema privremeno usporava ili grči.
Ako takvo stanje napetosti traje danima ili sedmicama, posljedično se javljaju funkcionalne smetnje poput nadutosti, žgaravice, osjetljivog želuca i neredovne probave, čak i kada medicinski pregledi ne pokazuju nikakvo organsko oboljenje.
Uticaj napetosti na crijevnu mikrofloru
Dugotrajna izloženost hormonima stresa mijenja kiselost u želucu, usporava lučenje probavnih enzima i narušava osjetljivu ravnotežu korisnih bakterija u crijevima. Kada se zaštitna barijera sluzokože oslabi, organizam postaje osjetljiviji na određene namirnice koje ranije nisu izazivale nikakve poteškoće.
Problem često produbljuje i način na koji jedemo kada smo pod pritiskom: obroci se gutaju brzo, bez dovoljnog žvakanja, uz istovremeno gledanje u telefon ili rješavanje poslovnih zadataka. Time se preskače prva i izuzetno važna faza probave koja počinje već u ustima.
Kako umiriti probavni sistem
Oporavak osjetljivog stomaka zahtijeva podjednaku brigu o ishrani i o nervnom sistemu. Manji, topliji i lagano kuhani obroci u redovnim vremenskim razmacima rasterećuju želudac. Istovremeno, nekoliko minuta dubokog trbušnog disanja prije jela aktivira parasimpatički nervni sistem, šaljući tijelu signal sigurnosti koji omogućava mirnu i urednu probavu.
